ابابیل

البته انسان باید شاکر باشد و انشاالله که ما هم شاکریم. خدایا تو را برای همه چیز شکر می‌کنیم. اما فروردین برای ما ماه خوش‌آیندی نبود و شاید هم البته ما اشتباه می‌کنیم.

البته فکر می‌کنم از بهمن‌ماه اتفاقی افتاده است و ماهی و شاید دو هفته‌ای بر من نباید بگذرد بدون خبر درگذشت دوست یا آشنایی…

حدود هشتم و نهم فروردین پدر خانم دایی ام بدرود حیاط گفت. پدر مصطفی مستور…

و امروز خبر درگذشت پدر شوهر عمه‌ام را شنیدم… این هر دو آخرین پدربزرگ‌های اقوام‌مان بودند. خدایشان بیامرزد. آمین.

شبی از شب‌ها تو مرا گفتی شب باش. من که شب بودم و شب هستم و شب خواهم بود، شب شب گشتم که تو فانوس نظرگاه شب من باشی…

بهانه: دیدن بهروز رضوی و خوانش شعری از او در دوقدم مانده به صبح و یادی از صدای او در ابتدای میعاد شبانه در افکار و خاطراتم

درباره کارگردانی نوشته‌ی دیوید ممت و ترجمه‌ی احمد دامود. کتاب کم حجمی و ساده ای بود اما فوق‌العاده هیجان انگیز و پرشور. بجز کارگردانی فیلم نحوه‌ی کارگردانی نمایشی را و زبان هنر نمایش را می‌آموزد. کسی که این کتاب را خوانده باشد بیشتر متوجه می‌شود که چرا فیلم‌هایی نظیر اخراجی‌ها نه فیلم است و نه سینما. البته به درک فیلم هم کمک می‌کند اما موضوعش درک فیلم نیست. از مجموعه کتابهای منبع کارشناسی ارشد کارگردانی نمایش است. بیشتر از آنچه که توصور می‌کردم اثر گذار بود و لذت بخش.